

Cheerful friends having fun by the campfire during the autumn
Leren doe je niet alleen, het is een interactief en sociaal proces. We leren van anderen, van de geschiedenis, van wat er in de wereld gaande is en ontdekken zo wie we zelf zijn. Eén van de waarden van waaruit TUNE werkt is ‘samen’: talent ontvouwt zich daar waar samen wordt geleerd.
Je hoeft niet ver te zoeken om te zien dat samen leren niet altijd vanzelf gaat. Wat als verschillen zichtbaar worden, we ontdekken dat niet iedereen hetzelfde denkt, voelt, leeft? In mijn gezin, dat negen personen telt, kom ik dit elke dag tegen. We zijn samen (én) verschillend: we zien elkaar, elkaars talent en ook wat we (nog) niet kunnen, we helpen elkaar. Niet bang zijn voor ‘anders’, ook al zorgt dat soms voor intensieve ontmoetingen…. Juist dan je niet distantiëren van de ander, maar dicht bij elkaar blijven.
Het is ons eigen om mensen om ons heen te verzamelen waar we ons aan willen verbinden. Zo ontstaan vriendschappen, relaties, verenigingen, kerken, clubs. Die zijn van waarde om de wereld te ordenen en onze plek te vinden daarin. En tegelijkertijd is de vraag: hoe hou je oog voor het andere, waardeer je verschillen en kun je ook samen zijn met wat ‘anders’ is dan jij?

Filosoof Michael J. Sandel zegt hierover in een interview in de Volkskrant:
‘Een democratie werkt het beste als verschillende lagen van de bevolking elkaar tegenkomen. Op scholen, sportclubs, parken, in stadions, zodat de ervaringen van burgers niet teveel van elkaar verschillen. Dat is goed voor het algemeen welzijn…
… Dat begint in het gezin. Dat kinderen (bijvoorbeeld, red.) van hun ouders leren dat mensen die naar de universiteit gaan niet de enigen zijn om tegen op te kijken. Het andere dat je kunt doen, is deelnemen aan het openbare leven, waar mensen met verschillende achtergronden samenkomen. Van scholen tot sportclubs. Zodat we de tendens van de afgelopen decennia om gescheiden levens te leiden kunnen stoppen…..’
Dus: samen leven en leren door ontmoeting te organiseren. De vraag is: hoe geef je dat vorm? Wat leren we elkaar over samenleven? Je kunt daar groots over bomen en dromen. Én je kunt klein beginnen, hier en nu. Hoe doe jij dit in jouw leeromgeving? Is daar ruimte voor ontmoeting en samen leren: wat kunnen de jongeren leren van de ouderen, de rijken van de armen, de sporters van de muzikanten, de doeners van de denkers, etc.; (hoe) komen zij elkaar tegen, leren en leven ze samen?
Ik hoop dat er ruimte en tijd wordt gemaakt om lerenden met elkaar te laten optrekken. Dat kan op veel verschillende manieren! TUNE helpt je graag verder, met onder andere inspiratie en training rondom ‘samen leren’: