


In mijn blog over diversiteit stond ik stil bij verschillen in talent. Hoe we omgaan met deze verschillen en deze waarderen heeft invloed op het leerplezier, en op leerprestaties die een lerende laat zien. Hoe geef jij waardering aan talent? En is de ene prestatie het meer waard om gezien te worden dan de andere? Wat waardeer je dan precies? Ik neem je mee in een voorbeeld over waarderen wat mij aan het denken heeft gezet.
In juli 2019 behaalde mijn zoon zijn diploma op de middelbare school. We gingen feestelijk gekleed naar de diploma-uitreiking. Voordat de klassen uiteen gingen om in hun eigen setting het diploma in ontvangst te nemen was er een centrale opening. Na de gebruikelijke mooie woorden over de geslaagden kwam er een speciaal moment: er waren een páár leerlingen die uitzonderlijk goed gepresteerd hadden en cum laude waren geslaagd! Zij mochten het podium op en werden even extra in de spotlights gezet!
Even wat feitjes:

Het is prachtig als talent gewaardeerd wordt. En begrijp me niet verkeerd: iemand die cum laude de eindstreep haalt heeft het gewoon heel erg goed gedaan. Daar doe ik niets aan af.
Maar… is deze prestatie een podium waard, terwijl een lerende die met zessen datzelfde diploma heeft gehaald er misschien minstens zo hard (of harder) voor heeft moeten werken?
Deze zin zegt alles. Waarom leggen we de nadruk op wat iemand heeft gepresteerd zonder aandacht te besteden aan de weg daar naartoe? Met het predicaat cum laude is niets mis. Maar ik zou het tof vinden als we dit predicaat wat zouden uitbreiden:
Lof voor de groei die je hebt doorgemaakt!
Kortom: maak ruimte voor waardering van talent tijdens het leren. Hoe meer waardering tijdens het leren, hoe meer leerplezier en groei. Wil je ontdekken hoe jij dit kunt doen in je eigen leeromgeving? Neem contact op met Tune, we helpen je graag verder!